CZASOPRZESTRZEŃ

Zatrzymać się, by widzieć i słyszeć więcej.

Postać na chwilę w miejscu, usiąść na chwilę.

Poczuć promienie słońca na twarzy, wiatr targający włosy.

Czas.

Gna jak szalony, bez pospiechu nie ma już nic.

Za szybko żyjemy i za szybko umieramy.

Nasze dzieci za szybko dorastają, za szybko skrzydła swe rozkładają.

Zaczęłam odczuwać uciekający czas, czułam jak uciekają mi ważne momenty.

Jakbym je przegapić miała a one przecież nie wracają.

Czułam jakbym nie była tam, gdzie być powinnam.

Kawa.

Ciągle zimna i niedopita.

Sterta prania czekająca  od dwóch tygodni, by je wreszcie ktoś wyprasował i ułożył w szafie.

Kłaczki kurzu pod łóżkiem…widzę je od dawna  i ciągle mówię – jutro.

Na dywanie rozsypane klocki i ogromna drewniana gra „Chińczyk”.

Czekają, by pewnego dnia nie usłyszeć – zaraz, za chwilę, jeszcze moment.

Ja chcę dzień rozpoczynać od gorącej kawy w ulubionym kubku.

Wstać wcześniej, zanim dzieci swoje oczy otworzą i wytuszować w spokoju rzęsy.

Bez wymalowanych, moja twarz traci wyrazistość.

Taka nijaka się czuję … nie chce być nijaka.

Uwielbiam być mamą spełnioną, taka z moich wyobrażeń.

Choć czasem brakuje cierpliwości.

Choć czasem padam na twarz ze zmęczenia u schyłku dnia.

Choć czasem nie mam już czasu, by sięgnąć po książkę inną, niż ta dla dzieci.

Choć bywam rozczochrana i zdarzy mi się krzyknąć.

To jestem z siebie dumna bo dałam 100 % siebie.

Bez słów –  zaraz, bo „muszę” coś zrobić.

Co może być ważniejszego od moich dzieci ?

Powiedziałam STOP!

Nic nie „muszę”, mogę jedynie chcieć, mieć potrzebę, by coś robić, spełniać się i realizować.

Człowiek musi ciągle iść, dalej i dalej i nie rzucać słów na wiatr.

Mieć oczy szeroko otwarte, by nie pomijać małostek, drobiazgów.

Czasu tak mało a spraw ważnych tak dużo.

I w tym biegu żyć tak, by niczego nie żałować.

Nie mieć żalu do siebie, że umkły Ci brudne stópki biegających dzieci po łące.

Nie mieć żalu do siebie, że nie miałaś tez czasu dla siebie, na swoje pasje i na swoje sprawy.

Bo swoje sprawy są równie ważne co sprawy naszych dzieci.

Równowaga i harmonia w czasoprzestrzeni jest niezbędna.

 

 

 

 

 

 

 

 

Facebook Comments